Það er ekki langt síðan Sölvi Tryggvason stakk upp kollinum sem sjónvarps- maður, en hann ávann sér þegar í stað mikla hylli áhorfenda fyrir geðfellda framkomu en um leið einbeitni er hann leitaði svara við brennandi spurning- um. Sölvi útskrifaðist frá Háskóla Íslands með próf í hagnýtri fjölmiðlun árið 2004. Áður hafði hann lokið BA-gráðu í sálfræði en ákvað þá að venda kvæði sínu í kross og spreyta sig sem blaðamaður. Strax að lokinni útskrift hóf hann störf á Stöð 2. Um áramótin fékk hann reisupassann, eins og fleiri góðir hjá 365. Undruðust margir þá ráðstöfun 365 að láta frá sér svo hæfan mann sem Sölva. En hann var ekki lengi atvinnulaus, var strax ráðinn á Skjá einn þar sem hann stýrir nú tveimur umræðuþáttum. Annars vegar er hann með þátt á laugardögum kl. 19:55, sem ber nafnið Spjallið með Sölva, og mánaðar- lega stýrir hann umræðuþættinum Málefnið ásamt Gunnhildi Örnu Gunnarsdóttur. Samúel spjallaði við Sölva í liðinni viku.

 

Hvernig varð þér við þegar þér var sagt upp störfum á 365?

Mér brá töluvert mikið, ég ætla ekki að neita því. Hins vegar fylgdi þessu ákveðinn feginleiki líka, því að það er miklu meira en að segja það að vera í beinni útsendingu hvert einasta kvöld í þrjú ár.

 

Kanntu skýringu á brottrekstri ykkar félaganna um daginn?

Ég get ekki svarað fyrir aðra, en hvað mig varðar segi ég bara „no comment”.

 

Geta íslenskir fjölmiðlamenn yfirleitt stundað frjálsa og óháða fréttamennsku?

Þetta er auðvitað stöðugt hark og þá er sama hvar maður er í heiminum. Staðan á Íslandi er þó sínu verri en annars staðar, vegna þess að starfstækifæ rin eru miklu færri, smæðin meiri og hagsmunaárekstrarnir fleiri. Aðalatriðið er að vita nákvæmlega fyrir hvað maður stendur og hvar mörkin liggja. Þeir sem byrja í blaðamennsku verða mjög fljótlega að ákveða hvar siðferðisleg mörk liggja og hvað þú ert alls ekki tilbúinn að gera. Eins verða blaðamenn að vera tilbúnir að láta reka sig frekar en að sveigja prinsipin. Hræddur blaðamaður er lélegur blaðamaður.

 

Hver heldur þú að þróunin verði í fjölmiðlaheiminum á Íslandi?

Ég hef nú fulla trú á því að hér verði áfram blómlegt fjölmiðlaumhverfi, þó að það komi til með að liggja í ákveðnum dvala næsta árið eða tvö. Netmiðlarnir munu klárlega styrkjast til muna á næstunni, enda gífurlega sveigjanlegir og lausir við yfirbyggingu og dýr tæki.

 

Hver eru þín viðhorf til vaxandi áhrifa bloggara á umræðuna?

Tímar, þar sem einn miðill sagði þér sannleikann um heiminn á ákveðnum tíma dagsins, eru liðnir. Það er óhjákvæmileg staðreynd að fólk leitar sér upplýsinga víðar en áður og það er ekkert nema af hinu góða. Hins vegar er rætin umræða í bloggheimum algjörlega ömurleg og fólk sem skrifar ekki undir nafni nær nýjum hæðum í heigulshætti og aumingjaskap.

 

Heldur þú að þú eigir  eftir að starfa síðar sem sálfræðingur?

Það kemur vel til greina. Ég missti áhugann tímabundið eftir BA-námið, en hann er kominn aftur. Og framhald í sálfræðinni er eitt af því sem ég velti fyrir mér þessa dgana.

 

Kemur sálfræðin að notum í fréttamennskunni?

Ekki spurning. Í venjulegri fréttamennsku nýtist sálfræðin að sjálfsögðu eitthvað, en í lengri viðtölum nýtist námið gríðarlega vel. Eiginlega held ég að sálfræðinám sé besti undirbúningurinn undir slíkt.

 

Hvað vakti áhuga þinn á að skella þér í blaðamennsku?

Ég var ekki einn af þeim sem ætluðu að komast í sjónvarpið frá fimm ára aldri, þannig að það var algjör tilviljun að ég endaði í blaðamennsku. Ég var óviss eftir BA nám í sálfræði og vildi fara í nám sem kynnti mér nokkra möguleika í framhaldinu og leist best á hagnýta fjölmiðlun. Eftir það bauðst mér svo starf á Stöð2. Það kemur til greina að klára námið hér, en ef ég held áfram í fjölmiðlafræðinámi held ég að ég myndi þroskast meira erlendis.

 

Kýstu áfram ljósvakamiðla frekar en að skrifa fréttir fyrir netið eða prentmiðla?

Ég á eiginlega prentmiðlana alveg eftir, því að ólíkt mörgum fjölmiðlamönnum fór ég beint í sjónvarpið. Mér finnst ljósvakinn mjög heillandi miðill og töluvert áhrifaríkari en prentmiðlar. Hins vegar er sjónvarp yfirborðskenndara og það getur stundum orðið þreytandi. Ég kýs sem sagt ljósvakann, en langar að prófa hitt einhvern tíma. Svo langar mig að prófa útvarpið líka.

 

Er fjölmiðlastarfið eins og þú gerðir ráð fyrir?

Í grunninn já, en þó eru starfsskilyrðin við íslenska fjölmiðla verri en ég hafði búist við. Tíminn minni og erfiðara að kafa ofan í mál en ég hafði haldið áður en ég byrjaði.

Sumum líkar þessi spenna. Líkar þér hins vegar þáttagerðin betur?

Já, það er ólíkt skemmtilegra að hafa lengri tíma til að ræða hlutina. Ég er kominn með ofnæmi fyrir mínútukapphlaupi í fréttamennsku.

Ertu fréttafíkill? Kemstu t.d. af í heilan dag í fríi án þess að heyra eða sjá fréttir?

Nei ég er alls enginn fréttafíkill og líður bara vel þó að ég heyri engar fréttir. Síðasta sumar var ég tölvu-, síma-, og sjónvarpslaus í heilan mánuð. Geri aðrir betur!!

 

Við hvað starfa foreldrar þínir?

Pabbi er barnasálfræðingur og mamma mín er myndmenntakennari í Öskjuhlíðaskóla. Þannig að ég ætti að að hafa smá skilning á þeim sem minna mega sín í samfélaginu. Eða ég vona það að minnsta kosti.

 

Var mikil pólitísk umræða í foreldrahúsum?

Já, töluverð umræða, en engin þátttaka í pólitísku starfi. Eða jú að vísu, mamma mín fór til Kúbu að moka skurði fyrir Kastró þegar hún var ung. Ég held að hún sé ennþá einn af þessum fáu kommúnistum sem hafa ekki alveg viðurkennt hugmyndafræðihrunið.

 

Nefndu nokkur eftirminnileg augnablik í starfi þínu sem sjónvarpsmanns.

Ég man eftir nokkrum hlátursköstum í beinni í morgunfréttunum yfir fréttum skrifuðum af Gissuri Sigurðssyni. Hann er einhver mesti meistari sem ég hef kynnst. Ég sjálfur gleymdi mér oftar en einu sinni á morgnana og kom þá gjarnan hlaupandi inn í útsendingu, móður og másandi. Svo hef ég tekið anchorman á þetta og lesið skemmtilega hluti af textavél.

   Einu sinni hafði Svanhildur Hólm skrifað eftirmála og þá tókst mér að segja orðið eftirmáli í mynd og blaðra öllum eftirmálanum út úr mér löngu áður en ég átti að gera það, við mikla kátínu hennar. Svo hefur það oftar en einu sinni gerst að fólk hefur sest í settið nokkrum sekúndum áður en útsending hefst. Tilvikin eru endalaus en þessar línur geta ekki geymt þau öll.

 

Getur ekki líka verið truflandi að hafa mas stjórnenda í heyrnatækinu í beinni útsendingu?

Jú. Stundum hef ég verið nálægt því að sleppa mér. Stjórnendur fara misjafnlega vel í eyra ….

 

Er Þorleifur Árnason leikari að koma til skjalanna?

Bara horfa á laugardaginn!!

 

Áttu langt spjall við viðmælendur fyrir upptöku, eins og t.d. við Þorgerði Katrínu sem þú áttir fínt viðtal við í þætti þínum?

Það er mjög misjafnt, en undir það síðasta hef ég haft það fyrir sið að reyna að ræða sem mest við viðmælendur fyrirfram, til þess að skapa traust. Ég hef farið í kortersviðtöl í beinni útsendingu þar sem ég hafði bara nokkrar mínútur til að undirbúa mig. Þegar maður sjóast verður maður líka stundum latari en ella, sem er auðvitað alls ekki til fyrirmyndar. En viðtalið við Þorgerði var óvenju vel undirbúið og þar lá mikil vinna að baki. Ég vona að það hafi skilað sér heim í stofu. Starfsskilyrði íslenskra fjölmiðla eru hins vegar almennt alls ekki sambærileg við það sem gengur og gerist úti. Ég var um daginn með bandarískum fréttamönnum sem höfðu þrjár vikur til að vinna úr efni sem maður væri heppinn að fá þrjá daga til að vinna hér.

 

Getur þú nefnt erlenda spjallþáttastjórnendur eða fréttaskýrendur sem hafa hrifið þig?

Mike Wallace í 60 mínútum er algjör snillingur. Hræðist ekkert og talar tæpitungulaust. Lífsreyndur náungi, sem hefur tekið allan skalann og meira að segja reynt að fremja sjálfsmorð þegar verst lét. Hefur tekið viðtöl við flesta sem máli skipta í heiminum síðustu fimm áratugi. Ég hef stúderað hann mikið og er sannfærður um að betri spyril sé varla hægt að finna. Svo get ég nefnt Anderson Cooper, Catie Couric, Ed Bradley, Larry King og fjölmarga fleiri. Að vísu allt fólk sem gæti verið foreldrar mínir eða jafnvel afar mínir og ömmur. En er ekki sagt að maður eigi að bera virðingu fyrir ellinni!!

 

Hefur þú hugleiit að flytja af landi brott?

Já já margoft. Ég held ég fari samt ekki neitt.

 

Hvert gætir þú þá hugsað þér að flytja?

Ef ég færi yrði sólin fyrir valinu. Suður Spánn, Japan eða Suður Ameríka.

 

Hefur þú tekið þátt í pólitísku starfi?

Nei.

En gætir þú hugsað þér að fara fyrr eða síðar í framboð?

Það kemur vel til greina. Ég hef alltaf haft sterkar skoðanir og fylgst vel með pólitík, en ég hef lofað sjálfum mér því að fara ekki í framboð nema á réttum forsendum. Ég á vonandi eftir að þroskast töluvert ennþá og ef ég fer í pólitík vil ég gera það af fullu afli. Vera með nógu mótaða samfélagssýn til að þurfa ekki að fara í hringi og skipta um skoðanir eins og nærbuxur. Ísland þarf ekki á tækifærissinnum að halda núna, heldur fólki sem er til í að taka óþægilegar ákvarðanir og sýna alvöru kjark. Burt með heigla, sem eru bara áskrifendur að laununum sínum, og inn með töffara.

 

Heldur þú að búsáhaldabylitingin eigi raunverulega eftir að skila okkur einhverju til frambúðar?

Hennar verður án efa minnst í Íslandssögunni og ég held að við ættum ekki að gera lítið úr táknrænum áhrifum hennar. Hins vegar er ég alls ekki sannfærður um að hún muni skila raunverulegum breytingum á stjórnarháttum valdaaflanna í samfélaginu eða breyta kerfinu til lengri tíma. Aðaláhrifin eru kannski þau að fólk trúir því núna að það geti haft raunveruleg áhrif á gang mála.

 

Hvað finnst þér um kynjakvóta á framboðslistum og í viðtölum við fjölmiðla?

Almennt finnst mér að fjölmiðlamenn eigi að vera meðvitaðir um kynjahlutföll og eins þeir sem stjórna stjórnmálaflokkum og ríkisstjórnum. Hins vegar má aldrei taka kynferði fram yfir hæfileika og beinir kynjakvótar eru of fastmótuð hugmynd að mínu mati. Sveigjanleiki með skynsamlegri meðvitund um jafnræði kynja er það sem gildir.

 

Hverjir eru þínir eftirminnilegustu viðmælendur ?

Ellefu ára dóttir nektardansmeyjar er eftirminnileg. Hún fór að gráta þegar ég spurði hana um starf mömmunnar. Mjög erfitt og átakanlegt viðtal. Svo tók ég einu sinni viðtal við tvo karlmenn sem höfðu báðir reynt að fremja sjálfsmorð og eins nokkur eftirminnileg viðtöl við útigangsmenn. Þetta er nú bara þeir sem koma strax upp í hugann, en þeir eru margir fleiri sem verða mér minnisstæðir.

 

Hvern vildir þú helst geta fengið í spjall til þín í sófasettið á laugardagskvöldi?

Diego Maradona væri skemmtilegur, sem og Obama og Fidel Kastro. Benedikt páfi og Nelson Mandela poppa líka upp í hugann. Úr mannkynssögunni myndi ég vilja Jesú krist, Búddha og Charles Darwin, þakka þér fyrir!

 

Hverjar eru þínar lúfustu stundir?

Mér finnst gott að slaka á yfir góðum mat og léttvíni með Silvíu (Santana Briem) kærustunni minni. Hún eldar svo frábæran mat þessi elska. Svo erum við miklir kvikmyndanördar og kaffihúsarottur. Ég les líka mjög mikið af bókum og næ jafnvægi með því. Hugleiðsla hefur líka komið sterk inn síðasta árið, en ég á erfitt með að aga mig í það, en það skal koma!!

 

Hvernig heldur þú þér í líkamlegu formi?

Ég er mjög duglegur að hreyfa mig. Hleyp og ríf í lóð fjórum til fimm sinnum í viku. Svo stundaði ég japanskar skylmingar í ein fimmtán ár og langar mikið að byrja á því aftur.

 

TIL BAKA