SAM-tíminn | Ýmislegt | 29. jan 2009 15:20

SAMÚEL RÆDDI VIÐ FYRRUM FORINGJA KU KLUX KLAN 1994

SMELLTU HÉR til að lesa viðtal blaðamanns Samúels við David Duke.

 

Árið sem SAMÚEL hóf göngu sína var ungur maður, David Duke, í Suður- ríkjum Bandaríkjanna að ljúka menntaskólanámi og leggja drög að því að komast til áhrifa í Ku Klux Klan, sem hafði heillað hann strax á skólaár- unum. H ann varð leiðtogi þessara frægustu öfgasamtaka í heimi en varð síðar ljóst að orðspor samtakanna yrði honum fjötur um fót og stofnaði hann því eigin samtök. Árið 1989 var hann kosinn á þing Louisiana fylkis og skömmu síðar tapaði hann naumlega þegar hann bauð sig fram til fylkisstjóra. Þegar Samúel hitti Duke að  máli árið 1994 var hann fyrir löngu orðinn þekktasti rasisti heims. Þó að hann sé búinn að vera ötull í sínu starfi hefur honum ekki alveg miðað áfram sem skildi – nýbúinn að fá yfir sig svartan forseta, blessaður karlinn!

 

Íslandsáhugi David Duke reyndist vera mikill, eins og fram kom í viðtalinu sem blaðamaður Samúel s átti við hann fyrir fjórtán árum. Kom í ljós að hann var nokkuð vel að sér um land og þjóð og hafði ákveðnar skoðanir á því er laut að menningu þjóðarinnar og framtíð.

   David Duke var um það bil að ljúka beinni útsend ingu útvarpsþáttar síns á stöð í New Orleans þegar blm. Samúels heimsótti hann. Að útsendinu lokinni settust þeir á kaffihús og áttu sama n langt spjall.

LANDNEMARNIR SKÓPU SÉRKENNI ÍSLENSKU ÞJÓÐARINNAR

Það er einkennileg tilfinning að sitja á móti svona sakleysislegum manni sem er jafn greindur og raun ber vitni en hefur þessar öfgakenndu skoðanir sem fengju flesta til að blikna, segir blm. Samúels í inngangi að viðtalinu og heldur áfram: Dave Duke er fróður um Ísland og veit meðal annars að við státum af elsta þingi í heimi. Við spjöllum um land og þj e;ð og hann hrífst greinilega af þeirri hugmynd að hingað til hafi aðeins hvíti kynstofninn búið á Íslandi. Ég byrja á því að spyrja hann að því hvort hann sé racist, sem hefur ranglega verið þýtt sem kynþáttahatari. Eðlilegra væri að tala um kynþáttasinna.

   „Orðið kynþáttasinni hefur öðlast neikvæða merkingu í okkar menningarheimi,” svarar Duke. „Ég er þeirrar skoðunar að kynþátturinn hafi áhrif á menninguna og samfélagið. Ég held að Ísland hafi til dæmis sérkenni sín vegna þeirra  landnema sem sköpuðu þjóð ykkar og sama á við um aðrar þjóðir. Ég hafna því orðinu kyn- þáttasinni á þeim forsendum sem það er notað en er fylgjandi því að hver þjóð og sá kynþáttur, sem hún samanstendur af, eigi að standa vörð um arfleifð sína og reyna að þróa hana án utanaðkomandi áhrifa.”

HVÍTT FÓLK EKKI ÓHULT Á GÖTUM ÚTI

Blaðamaður Samúels spurði Duke að því hvað honum fyndist um þá skoðun flestra lærðra manna og heimspekinga að aðskilnaður kynþáttanna ætti að heyra sögunni til. Hann viðurkenndi að þær hugmyndir ættu víða ekki upp á pallborðið, en hélt því fram að á þrjátíu árum hefði það aðeins orðið til ills að neyða fólk til að búa á sama svæðinu í Bandaríkjun- um. Hvítt fólk væri ekki lengur óhult á götunum af ótta og væri hætt að notast við almenningsskólana þrátt fyrir að þeir borgi fyrir þá með sköttum sínum.

   „Hvernig er hægt að búast við að hvít börn úr úthverfunum geti látið sig hafa það að sækja skóla í hverfum þar sem svertingjar búa og allt er vaðandi í glæpum og eiturlyfjum og skólayfirvöld fá ekki við neitt ráðið? Svörtu krakkarnir kenna hinum hvítu um allt saman og þau verða stöðugt fyrir barðinu á kynþáttahatri þeirra,” segir Duke.

FÓLK GREIÐIR ATKVÆÐI MEÐ FÓTUNUM

Hann segir fólk greiða atkvæði með fótunum og bandarískar borgir séu aftur farnar að einkennast af aðskilnaði kynþátt- anna. Hvíta fólkið flytji sig ósköp einfaldlega um set.

   „Hugmyndin um aðskilnað ; kynþáttanna er því ekki úrelt heldur eðlileg samkvæmt náttúrunni. Kynþættirnir urðu til vegna landfræðilegs aðskilnaðar og í fyllingu tímans aðlöguðu kynþættirnir sig að þessu umhverfi. Kynþættirnir væru ekki til nema vegna þessa aðskilnaðar og sú afstaða að segja að kynþáttaaðskilnaður heyri sögunni til er í raun og veru hin sama og að segja þró un eða þyngdarlögmálið eigi að heyra sögunni til.”

ÞAÐ VAR ÞRÆLAHALD Á ÍSLANDI, EKKI SATT?

Samúel sótti á Duke og spurði hvort að þessi málflutningur hefði ekki aðeins verið til þess að réttlæta þrælahald áður fyrr.

   „Það var þrælahald á Íslandi, ekki satt,” svaraði Duke að bragði. „Þrælahald hefur alltaf verið til og það hefur ekki einskorðast við við svarta þræla. Márarnir réðust t.d. inn í Spán og Suður -Frakkland og tóku þræla og svo mætti lengi telja. Það sem surningin stendur um er hvort við höfum notið hags af sambandi okkar við annan kynþátt eða hvort það hefði orðið okkur til tjóns. Ef við metum stöðuna út frá vestrænu gildismati þá hefu svarti kynþátturinn notið hags af sambandinu við okkur. Svertingjar í Bandaríkjunum hafa það miklu betra en svartir í Afríku.

   Það er ljóst að líffræðilega séð eru kynþættirnir ólíkir. Hvíti maðurinn í Evrópu og í Bandaríkjunum á sér sameignlega forfeður sem lifðu af ísöldina og umhverfi sem krafðist mikillar hörku og útsjónarsemi. Fyrirhyggja og framsýni var þeim nauðsynleg; þeir urðu að fórna stundargleði og dreifa neyslunni þegar hart var í ári. Þessir forfeður okkar lifðu einnig við aðstæður sem kenndu þeim samhelndi og að deila ábyrgð; t.d. með því að halda eldinum lifandi hvað sem á dundi eða drepa risaskepnur á borð við mammúta. Þrautsegjan við að lifa þetta af varð hluti af genum hvíta mannsins. Ef þetta umhverfi er borið saman við lífsskilyrði við miðbaug eða í Asíu á sama tíma voru þau mjög ólík."

HÖFUÐKÚPAN, VÖÐVABYGGINGIN, BLÓÐIÐ - ALLT ER  ÞETTA ÓLÍKT

"Náttúran skapaði mjög ólíka kynþætti og hörundsliturinn er það minnsta sem greinir þeirra á milli. Það er bara yfirborðs- atriði," segir Duke. „Sköpulag höfuðkúpunnar er ólíkt, vöðvabygging líkamans er ólík og samsetning blóðsins er öðruvísi svo ég taki örfá dæmi. Náttúran, eða Guð, skapaði þetta svona en ekki ég og að hafna þessari sköpun er að hafna aug- ljósum lögmálum.

   Það er ekki tilgangur minn að segja að hvítir menn séu betri en svartir eða neitt í þeim dúr vegna þess að það er af- stætt. En við erum hæfari til að lifa samkvæmt vestrænum menningargildum; hvort sem um er að ræða listir, bókmenntahefð eða raun- vísindahugsun okkar."

RAPP ÖRUGGLEGA EKKI VINSÆLASTA TÓNLISTIN Á ÍSLANDI

„Varðandi menningarhefðir annara kynþátta, sem ég treysti mér ekki til að skil- greina vegna þess að ég er ekki hluti af þeim hefðum, þá eru svertingjar t.d. hæfari til að lifa samkvæmt þeim gildum sem þeir höfðu í Afríku. Ég vil hins vegar að mín börn alist upp í evrópskri hefð. Gamalt orðtak segir að maðurinn sé ánægðastur heima hjá sér eða í því umhverfi sem hann skapar sjálfur og það hæfir honum best andlega,” segir Duke.

   „Það eru örugglega til einhverjir Íslendingar sem hlusta á rapp-tónlist en ég er viss um að það er ekki vinsælasta tónlistin á Íslandi því hún fullnægir fæstum okkar andlega. Hún fullnægir hins vegar einhverjum andlegum þætti í svert- ingjum í Bandaríkjunum; þetta er eitthvað sem hefur með sjálfið að gera en er ekki utanaðakomandi.”

ERFÐIR ERU MIKILVÆGARI EN UMHVERFISÞÆTTIR

David Duke heldur áfram. „Við höfum tilhneigingu til að líta á hugann sem eitt- hvað sálfræðilegt en ekki líkamlegt. Það gleymdist að sú sálfræði sem við þekkjum á rætur sínar í hinu líkamlega; það er hvernig við erum sköpuð. Og ef það væri ekki rétt þá gætum við búið til stórskáld úr simpönsum.

   Líffræðilegur munur á milli einstaklinga hefur áhrif á skapgerð, listnæmi, hæfni til iðkunar íþrótta og jafnvel andlegar og trúarlegar þarfir okkar eru mismunandi. Margskonar vísindalegar athuganir hafa sýnt fram á að erfðir hafa að minnsta kosti jöfn áhrif ef ekki meiri en umhverfið á sálfræðilega uppbyggingu einstaklingsins."

HEILINN ER LÉTTARI Í SVERTINGJUM OG GREINDARVÍSITALAN LÆGRI

"Við vitum að erfðir hafa áhrif á greind- arvísitölu," segir Duke. „Tvíburar, sem eru aðskildir við fæðingu, eru með greind- arvísitölu nær hvorum öðrum en systkini sem alast upp í sömu fjölskyldu. Það hefur verið sannað að alkahólismi og geðklofi gengur í erfðir og leiddar eru getur að því að hið sama eigi við um offitu og fleira. Ef maður viðurkennir þessarar forsendur þá útskýrir það mikið hversu kynþættirnir eru ólíkir. Það er sama hvar það er í heiminum sem mælingarnar fara fram, það er alltaf jafn munur á greindarvísitölu hvítra og svartra. Í þau fimmtíu ár sem lífskjör og menntun svartra hefur farið fram hér í Bandaríkjunum hefur meðal greindarvísitala þeirra staðið í stað. Hundruð athugana af þessu tagi sýna að það er 15 til 20 % munur á greindarvísitölu hvítra og svartra.”

   Dave Duke bendir líka á í viðtalinu við Samúel 1994 að sálfræðingar hafa fyrir löngu komist að þeirri niðurstöðu að kynþáttur hefur mikil áhrif á persónugerðina. „Mannfræðingar hafi einnig gert það,” segir Duke. „Þeir hafa líka bent á að yfirborðsáferð heilabarkarins er öðruvísi í hvítum og svörtum og heilinn í svertingjum er léttari.”

 

HÉR ER HLJÓÐRITUN þar sem David Duke lýsir skoðun sinni á nýkjörnum forseta sínum.

HÉR GETUR ÞÚ LESIÐ viðhorf David Duke til forsetans.