Þegar Samúel fagnaði 10 ára afmæli sínu sumarið 1979 var splæst í rjómatertu og stormað í ljósmyndastúdíóið Ímynd við Hverfisgötu. Þar myndaði Guðmundur Ingólfsson tertuna í höndum Stellu Krist- insdóttur, sýningarstúlku úr Módel 79 og fulltrúa Íslands í keppninni Miss Young International það ár. Núna, þrjátíu áum síðar, þótti Samúel tilvalið að fá Stellu á nýjan leik í myndatöku.

 

Til að láta ljósmynda Stellu kaus Samúel að leita til umtalaðasta skvísuljósmyndarans um þessar mundir, Arnolds Björnssonar sem á m.a. heiðurinn af þeim eðalmyndum sem búlgarska útgafa tímaritsins Maxim birti nýverið af Ásdísi Rán bæði á forsíðu og á ófáum innsíðum. Um hár og förðun sáu þau Ásgeir Hjartarson og Bergþóra Þórsdóttir, sem reka Dark Supernova, Laugavegi 40. Bæði eru þau hárgreiðslumeistarar auk þess sem Begga er listförðunarfræðingur og bíður upp á airbrush-förðun. Segjum nánar frá þeim á næstu dögum.

 

LIÐTÆK SÝNINGARSTÚLKA

Samúel kom auga á Stellu í hópi sýningarstúlkna Módel 79 sem stigu á svið þegar unnendur skemmtistaðarins Hollywood efndu til 80’s endurfunda á Broadway í vor. 

Þá kviknaði samstundis sú hugmynd að kanna hvort Stella væri ennþá eins liðtæk í ljósmyndastúdíóinu og hún reyndist vera í tískusýningunni þarna um kvöldið.

   Stella var á meðal stofnenda Módel 79, en hafði áður starfað með Módelsamtök- unum hjá Unni Arngríms. Henni bauðst líka að starfa hjá fyrirsætuumboði á Barce- lona, en afþakkaði það boð og segist oft sjá eftir því. Til Spánar fór hún þó eitt sinn til fyrirsætustarfa. Það var fyrir sjónvarpsauglýsingu sem Ingólfur Guðbrandsson lét gera fyrir ferðaskrifstofu sína Útsýn.

  Af öðrum verkefnum minnist Stella m.a. sjónvarpsauglýsingar fyrir Nescafé og svo fjölmargra fyrirsætustarfa fyrir bæði Álafoss og Lesprjón, sem gáfu iðulega út á þessum árum heilu myndabæklingana fyrir lopavörur og dreifðu þeim í stórum stíl til viðskiptavina erlendis. Árið 1979 var sérlega annasamt að sögn Stellu og lauk því með þátttöku hennar í áramótaskaupi Sjónvarpsins.

 

STALST ÚT Á LÍFIÐ Í TOKYO

 

„Eftirminnilegast frá 1979 verður tvímæla- laust það ævintýri að fara til Tokyo og taka þar þátt í Miss Young International,” segir Stella. „Ég fór þangað alein. Fór fyrst til Parísar þar sem ég var í sólarhring og bættist í hóp fleiri stúlkna sem voru á leið til þátttöku í keppninni. Það var stórkostlegt að skoða sig um í Tokyo og sömuleiðis í Kioto. Við stúlk- urnar komum víða fram og þá     á einkum í skemmtigörðum.

  Það var stjanað við okkur og kappkostað að við nytum dvalarinnar sem best, en okkur var harðbannað að fara um án leiðsögumanna, sem gegndu vitaskuld líka hlutverki eftirlitsmanna. Við stálumst þó út á lífið nokkrar stelpur eitt kvöldið. Ég skal viðurkenna að ég var með hnút í maganum allan tíman, en við skemmtum okkur rosalega vel og áfallaust.”

 

MÆTTI OFT FORFALLALAUST Í HOLYWOOD FJÖGUR KVÖLD Í RÖÐ

 

Stella er uppalin í Safamýrinni og er Framm- ari. Hún gekk í Álftamýraskóla og fór síðan í Fjölbraut í Breiðholti. Hún er yngst fjögurra systkina, á þrjá bræður sem á þessum árum voru síðhærðir og fíluðu Rolling Stones í botn.

   Á skólaárunum stundaði Stella íþróttir af krafti og var m.a. gerð út af sínum skóla til að keppa í fjölþraut á íþróttamóti sem haldið var á Laugarvatni. Hún komst þar í annað sæti. Síðan fékk hún útrás í danslistinni. Lærði dans ásamt fjórum vinkonum sínum hjá Heiðari Ástvaldssyni og sýndu þær vinkon- urnar oft á Hótel Sögu. Þær voru býsna góðar. Til marks um það eru Íslandsmeist- aratitlar í hópdansi sem þær unnu til þrjú ár í röð.

   Diskótónlistin var að hefja innreið sína um það leiti sem stelpnaklíkan fimmurnar fóru að stunda skemmtistaðina. „Við fórum á Óðal, sem þá var diskótek, vel að merkja,” rifjar Stella upp. „Svo var Klúbburinn líka vinsæll. En oftast var það Hollywood og var oft mætt þangað forfallalaust fjóra daga í röð: fimmtudag, föstudag, laugardag og sunnudag. Og það var sko dansað út í eitt, því máttu trúa!

   Á þessum árum hlustaði ég einkum á Barry White, Michael Jackson, Gloriu Gaynor, Bacchara og Sister Sledge,” heldur Stella áfram og bætir því við að þær fimmurnar hafi gjarnan kallað sig Nólan Systur. Hún segist ekki hlusta mikið á diskótónlistina í dag. Hún hlusti aðallega á FM 95,7.

   „En það var virkilega gaman að rifja diskó- tímabilið upp fyrir Hollyballið um daginn. Fötin, maður … legghlífar, ennisbönd og catshutt jakki yfir … ég fékk lánaðan jakka- fatajakka af pabba. Bretti bara upp á ermarn- ar… Annars var ég aðallega í gallabuxum og gallajakka á þessum árum. Ég var líka með glossið alveg á hreinu. Held raunar, svona eftir á að hyggja, að ég kunni að hafa ofnotað það.”

   En ekki ofnotaði hún áfengi. Hún rifjar upp að þær fimmurnar hafi farið saman á Laugar- vatn um verslunarmannahelgi eitt árið og haft með sér eina litla vínflösku. „Við vorum hressar allan tímann og komum heim með afgang af víninu.” Að þessu sögðu lýsti Stella áhyggjum sínum af sívaxandi fíkni- efnanotkun ungs fólks í dag. Úrvalið sé gífurlegt og það sé ekkert mál að komast yfir hættuleg efni. Það hljóti að vera öllum foreldrum mikið áhyggjuefni.

 

FJÖGURRA DRENGJA MÓÐIR

 

Stella á fjóra snilldardrengi, eins og hún kallar þá. „Faðirinn? Ég kynntist honum þegar ég var sautján ára og flutti til hans í Kópavog tveimur árum síðar. Ég var heimavinnandi á meðan drengirnir okkar voru ungir. Tveir þeir yngstu eru enn á heimilinu,” segir Stella. Hún skildi fyrir fimm árum, en býr enn í Kópavogi.

   Þegar Samúel spyr hana að því hvað hún hefði viljað eiga á sínum yngri árum, sem synirnir njóta nú, svarar hún umhugsunarlaust: „Ég hefði viljað eiga farsíma. Hann er bráðsnjöll uppfinning. Gott að geta alltaf náð símsambandi við fólkið sitt hvar sem maður er staddur í stað þess að þurfa alltaf að hendast í næstu sjoppu til að fá að hringja.”

 

ER AÐAL HJÁ KENNARASAMBANDINU, EÐA ÞANNIG ...

 

Stella vinnur í dag hjá Kennarasambandi Íslands. Þegar Samúel spyr að stöðuheiti svarar hún hiklaust: “Ég er eiginlega aðal manneskja þar!” Dregur svo strax í land. Segist vera svona alt mugligt manneskja þar á bæ. „Ég kokka ofan í mannskapinn, sel auglýsngar í Skólavörðuna, svara í samann ef með þarf og sinni garðyrkju- störfunum. Svo planta ég líka niður blómum kringum húsið, enda með græna fingur. Mér þykja garðyrkjustörf ekki leiðinleg.”

   Að lokum spyr Samúel Stellu að því hver sé árangursríkasta leiðin til að halda í æskuljómann sem lengst. „Tja, ætli það sé ekki vænlegast til árangurs að gera það sem manni finnst skemmtilegt. Vera kátur og glaður … og hæfilega kærulaus. Foreldrar mínir eru enn eins og táningar. Ég er að vona að mér hafi verið úthlutað ótæpilega af þeirra genum.”

 

AFTUR Á FORSÍÐU